zaterdag 30 september 2017

Nooit saai

Afgelopen week hebben we een aantal heerlijke dagen doorgebracht in de omgeving waar mijn roman De kleur van liefde zich afspeelt, oftewel in Diever. We zoeken daar voor onze camper altijd een mooi plekje uit op Camping Diever en eenmaal geïnstalleerd is het genieten van het bosrijke uitzicht, de geur van dennenbomen, allerlei soorten vogeltjes, een praatje hier en daar en vooral de rust. Het voelt er steeds weer als thuiskomen. De weersomstandigheden zaten ook nog eens mee en dat was een leuke bonus. Natuurlijk struinen we als we daar zijn regelmatig rond door het mooie Drents-Friese Wold, waar de camping zo goed als tegenaan ligt.
Tijdens onze fietstochten stuitten we op vennetjes die diep in het bos verscholen liggen, zoals op de eerste twee foto's te zien is. Als je vanaf het smalle (en zeer hobbelige) fietspaadje niet opzij kijkt, fiets je aan dit vennetje voorbij. En als je wel opzij kijkt moet je opletten dat je niet naast het fietspaadje terechtkomt en omvalt of niet in botsing komt met een fietsende tegenligger. Ja, het is zo nu en dan goed opletten op de Drentse fietspaden. Het is er in ieder geval nooit saai.  


En wat fijn dat er bij dat vennetje een bankje staat met uitzicht op het water! Een bankje op een mooie en rustige plek vormt voor mij een bijna niet aan voorbij te komen object :-)


De Drentse heidevelden zijn ook favoriet bij mij. De meeste heidestruiken waren al uitgebloeid, maar hier en daar lag er toch nog een paarse gloed over het veld.


Hoe leuk is het om op bovenstaand heideveld rendiermos tegen te komen! Het deed ons denken aan een ander noorden. Ja, we voelden ons er helemaal thuis. 


En wat dacht je van een ruïne die zomaar ergens aan de rand van bos en heide staat. Het zijn de overblijfselen van De Uilenhorst, dat ooit een werkkamp voor studenten was.   


Geen schapen fotograferen zit er bij mij niet in. Schapen en Drenthe horen gewoon bij elkaar en bovendien vind ik schapen leuke, nieuwsgierige dieren. Als ze het dan ook nog presteren om in een geheimzinnig licht voor een foto te poseren, dan is deze schrijfster helemaal blij. En wie mijn boek De kleur van liefde gelezen heeft, weet dat het er in het Drents-Friese Wold mysterieus aan toe kan gaan ;-)    


Even rondzwerven over een uitgestrekt veld. Aan de rand ervan staat ook een bankje waar ik nooit aan voorbij kan komen. 


In dit jaargetijde schieten ze – ja, het klinkt afgezaagd – als paddenstoelen uit de grond. We misten alleen nog een kabouter.


Onverwachte ontmoetingen midden in het bos maken een fietstocht extra leuk.


Een thermosfles met koffie gaat tijdens onze fietstochten altijd in de fietstas mee. En jullie raden het bijna al, de koffie drinken we meestal op een van mijn favoriete picknickbanken. We noemen het al 'onze' bank. Als er toevallig mensen zitten wanneer wij aan komen fietsen zeggen we tegen elkaar: "Hé, onze bank is zomaar bezet." Misschien moeten we er voortaan een bordje met de tekst 'gereserveerd' op zetten ;-)


De reden dat wij er even tussenuit gebroken waren is omdat ik ruim een week geleden voor een punctie naar het ziekenhuis moest. Voordat de uitslag bekend zou zijn wilden we proberen wat rust in ons hoofd te krijgen en die rust vinden we altijd bij Diever. Gisteren kregen we de uitslag van de punctie te horen. Er waren daarvoor bij scans twee verdachte plekjes gevonden. Eén plekje blijkt gelukkig goedaardig te zijn. Dat is al voor de helft goed nieuws! Het zit precies op de plek waar een vorige keer littekenweefsel gevonden werd. 
Een punctie toepassen op het andere plekje was helaas niet mogelijk, omdat er dan te veel omliggend weefsel beschadigd zou worden. Het is dus nog niet bekend of het goed- of kwaadaardig is. Volgende week krijgen we te horen wat ze van plan zijn eraan te doen. We hebben al wat opties met de arts besproken maar konden ons daar niet helemaal in vinden: Bestralen terwijl het niet zeker is of het werkelijk kwaadaardig is. Of opnieuw (misschien voor niets) een pittige operatie ondergaan. Of eerst een tijdje laten zitten en dan via een scan bekijken of er iets veranderd is. 
Pfff, wat moeten we daarmee? Eerst maar afwachten met wat voor voorstel ze komen. Laten sleutelen aan je lichaam terwijl je niet weet wat er aan de hand is vinden we nogal wat. Hier wordt dus druk gebrainstormd over hoe nu verder. Nee, ons leven is, net als op de Drentse fietspaadjes, nooit saai. Wat ons betreft mag het wel weer wat saaier worden...  
Maar ondertussen zijn we natuurlijk blij dat in ieder geval een van de plekjes niets ernstigs blijkt te zijn en genieten we nog na van ons reisje naar het noorden van Nederland.






  



11 opmerkingen:

  1. Een saai leven is aantrekkelijk op het moment dat de dingen op hun kop staan. Terwijl je wel eens wat meer reuring wilt als het saai lijkt. Soms ben je je pas achteraf bewust van je geluk, van hoe je je voelt en wat je hebt. Je op het moment zelf daarvan bewust zijn is af en toe zo moeilijk...
    Veel sterkte in elk geval!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Precies. Als het leven saai is, dan wil je juist dat er eens iets bijzonders gebeurt en andersom. Soms overkomt je gewoon iets waar je niets aan kunt doen, is het afwachten hoe het verder zal gaan en hopen dat de rust weer terugkeert.
      Op het moment zelf is het weleens lastig om je bewust te zijn van wat je hebt, ja. Maar toch dringt het hier telkens meer tot ons door hoe fijn het is als er even niets aan de hand is en je, ondanks alles, toch kunt genieten van gewone dingen, hoe saai die voor anderen misschien ook lijken.
      Dank je wel!

      Verwijderen
  2. Nee saai is een woord dat niet in jullie woordenboek staat maar ik hoop toch dat ook het andere plekje niks bijzonders zal zijn. Toch maar weer duimen? Fijn dat jullie zo genoten hebben. Drenthe is ook zo verschrikkelijk mooi dat hebben jullie toch maar mooi weer in the pocket.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee, dat komt zeker niet in ons woordenboek voor. Misschien toch maar eens een ander woordenboek aanschaffen ;-)
      Dat hopen wij ook dat het andere plekje niets zal zijn. Afwachten maar weer...
      Ja, het waren fijne dagen daar in het mooie Drentse land. Die pakken ze niet meer van ons af.

      Verwijderen
  3. Ik was ff met jullie mee in Drente, zelfs op de fiets ;-) al klinkt het een beetje wiebelig die smalle paadjes. Handiger blijkt toch die stevige basis te zijn, ala een asfaltpad. Die uitslag is een soort wegstrepen, maar de balans houden wat men je kan aanbieden en op welk pad je verder kunt fietsen blijkt wel iets prettiger.
    Met of zonder (trap)ondersteuning je weg te weten.
    Houd vertrouwen! Houd Moed. Het bracht je al zoveel. Veel wijsheid toegewenst. Dikke kus!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Leuk dat je even met ons meegefietst bent en dan zonder last te hebben van smalle, hobbelige paadjes :-)
      Het zal misschien wegstrepen worden maar hopelijk zijn er nog andere opties die ons wel eerst kunnen laten zien of er wel of niet iets aan de hand is. Op die manier kunnen wij ook iets makkelijker een balans vinden, denk ik.
      We blijven vertrouwen en moed houden en we zullen proberen een goede keuze te maken.
      Dank je wel! ♥

      Verwijderen
  4. Op dit hobbelige Drentse fietspad (en hobbelig is t ie dat weet ik!!) ben je overeind gebleven. Hou de magie van je schapenfoto en je boek vast dan komt het goed. Je weet-wonderen bestaan...
    Je weet diep in je al de juiste beslissing-volg je gevoel.Je bent een sterke vrouw Elly.
    Goed weekend,knuf Truus uit Drenthe

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, op de fiets stuiter je behoorlijk over dit paadje heen :-) Zoals we ook weleens in het leven heen en weer geschud worden.
      Ik blijf erin geloven dat er zomaar verrassende dingen kunnen gebeuren die we niet verwacht hadden. Het geloof daarin is de hoop waaraan je je vasthoudt. Wij volgen ons gevoel.

      Dank je wel! Jij ook een mooi weekend! ♥

      Verwijderen
  5. Saai kan zo heerlijk zijn in tijden van onrust... Eigenlijk waarderen we dat niet genoeg. Ik kan helemaal begrijpen dat jij je niet kan vinden in wat de arts voorgesteld hebt. Dat is nogal wat: of bestralen of maar 'even laten zitten', terwijl niets zeker weet. Ik hoop dat er gauw duidelijkheid komt!

    Wel fijn dat die andere plek alvast niets is! Dat geeft weer hoop!

    Wat een prachtige serie Drentse natuurfoto's (zeker die mysterieuze schapen-foto!). Prachtig! Ik ga bijna naar de Veluwe zoals je weet en ik ga ook zo genieten!

    Hahaha, wij hebben ook 'eigen' bankjes en picknicktafels op de Veluwe. En daar zitten dan ook zomaar andere mensen op 😱

    Sterkte met de onzekerheid Elly. 🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nou, dat kan zeker heerlijk zijn. We waarderen nu ieder moment dat het tussendoor even rustig is.
      We zijn heel blij dat één plek niets bijzonders blijkt te zijn en daarnaast zijn we heel erg benieuwd wat de arts zal zeggen. Morgenochtend krijgen we dat te horen.

      Ik hoop dat jullie inderdaad net zo kunnen genieten van de Veluwe als wij van Drenthe, maar dat komt vast wel goed. Allen al het daar zijn werkt positief en rustgevend.
      Erg hè, dat we ons zomaar bankjes 'toeëigenen' ;-)

      Dank je wel! :-)

      Verwijderen
  6. Hahaha, mijn vader zou zeggen (over dat bankjes 'toeëigenen): Je kan er oud mee worden.
    Ik zie nu pas wat een fouten ik in mijn reactie heb staan! Oef.

    Ja, morgenochtend. Uiteraard ga ik weer duimen!

    BeantwoordenVerwijderen