maandag 30 juni 2014

Groot, groter, grootst


Het stond al een tijdje in de planning, een post over de weg die je over de indrukwekkende Hardangervidda leidt, maar aangezien ik (natuurlijk) weer eens veel foto's wilde plaatsen, gaf dat nog weleens problemen met het noordelijke internet. Wel, zoals jullie zien, is het me nu gelukt om alles op mijn blog te publiceren. 



Het Noorse woord ‘vidda' betekent ‘plateau.’ De Hardangervidda is een bergplateau en wel de grootste van Europa. Deze hoogvlakte bestrijkt maar liefst 8600 km². Bijna 3500 km² van dit gebied is een nationaal park en het leefgebied van de grootste rendierkudde van Noord-Europa. 
Over de Hardangervidda heb ik in eerdere blogposts al iets geschreven (zie: http://ellykoster.blogspot.no/2014/06/woeste-schoonheid.html  en http://ellykoster.blogspot.no/2014/06/verlatenheid.html) Dat betrof een prachtige wandeling die we gemaakt hebben op de bergachtige zuidwestkant van deze hoogvlakte. 


Weg 7.

Voor wie een vleugje Hardangervidda wil opsnuiven is weg 7, langs de noordkant van de hoogvlakte, een goede optie. Dit is een toeristische route die je niet alleen langs het Hardangerfjord leidt, maar ook over het Hardangerplateau heen. Het bergplateau is een aaneenschakeling van vlaktes, meren, snelstromende beken en imponerende vergezichten omgeven door bergruggen. Dit alles doet je voortdurend stilstaan om de omgeving in je op te nemen en op elke mooie plek, en dat zijn er nogal wat, foto’s te maken, koffie te drinken of iets te eten. Dat schiet helemaal niet op, maar dat maakt ons niet uit. Aan de horizon doemt de Hardangerjøkulen op, de op zes na grootste gletsjer van Noorwegen. Deze grote gletsjer lijkt zo dichtbij maar ligt kilometers ver van de weg verwijderd. Ja, het is hier allemaal groot, groter, grootst en bovendien groots.

De gletsjer Hardangerjøkulen.
Rijdend over weg 7.
De weg slingert zich door een oerlandschap.
Onderweg genoeg mogelijkheden voor een picknick,
zelfs overdekt.
Eenmaal boven op de Hardangervidda zijn er mooie wandelmogelijkheden die wij beslist nog een keer willen uitproberen. Langs de weg vind je wandelwegwijzers zodat je meteen aan een wandeling kunt beginnen, maar wandelen zit er voor ons deze reis helaas niet meer in. Tijdens onze vorige wandeling ben ik, ondanks het voortdurend goed opletten hoe ik mijn voeten neerzette, uitgegleden over een glibberig stuk op het wandelpaadje en heb ik aan de val pijnlijke kuitspieren en kniebanden en een opgezwollen knie overgehouden. Dus enige rust is noodzakelijk. Op het moment van de val schoten er allerlei scenario’s door mijn hoofd, van echtgenoot die hulp moest halen tot reddingshelikopters. Ja, je bent nu eenmaal een schrijfster met de nodige fantasie, maar dit alles bleek gelukkig niet nodig te zijn. We bevonden ons in de laatste fase van de wandeling en ik kon nog op eigen kracht onze camper bereiken. Maar wat kan dan zelfs een nog kort stukje wandeling lang duren! Toch hadden we deze wandeltocht absoluut niet willen missen. Als wij gaan wandelen nemen we altijd warme en waterdichte kleding mee, voldoende proviand en nog een aantal andere onmisbare zaken, voor het geval dat. Dit was bijna zo'n 'geval dat'. Het gaat inmiddels weer wat beter met de knie, maar het blijft rustig aan doen. 

Wandelwegwijzers. Aanlokkelijk, maar helaas
moeten we de wandelingen bewaren voor
een ander jaar. 
Niets anders dan ruige hoogvlakte, zover het oog reikt.

We hebben vrij gekampeerd op de Hardangervidda, daar leent deze omgeving zich heel erg goed voor. Je vindt voldoende plaatsen langs de weg waar vrij kamperen mogelijk is. Fantastisch, die stilte! .
Andere jaren hebben wij deze weg altijd gereden met slecht weer. Nu was het dreigend maar wel droog en af en toe kwam de zon tevoorschijn. Alles bij elkaar bracht dat een sfeer met zich mee die precies bij deze hoogvlakte paste. Een sfeer die de ruige verlatenheid van dit indrukwekkende en immense gebied extra benadrukte. We hopen hier nog eens terug te komen en tijdens een wandeling nog veel meer van deze sfeer te kunnen proeven. 
     
Uitzicht vanaf onze vrijkampeerplaats. 
Donker en dreigend tegenover licht en zonnig. 
Een van de vele steenmannetjes langs de oever van het stuwmeer
dat op bovenstaande foto staat afgebeeld.




         


8 opmerkingen:

  1. Hoi Elly,

    Voor ons staat dit gebied op de wandelagenda, oppassen dus! Fijn om te lezen dat je hier kunt vrij parkeren. Ben je dan wel met andere campergasten?

    groet,

    Wemmie

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je moet inderdaad wel een beetje redelijk weer hebben om wat te kunnen zien. Maar dan heb je inderdaad een ontzettend mooi uitzicht.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. De ene keer sta je alleen met vrij kamperen, de andere keer komt er iemand bij je staan. Een vrijkampeerplek moet vooral voor jezelf goed aanvoelen. In ons geval waren er meerdere campers in de buurt, weliswaar niet bij ons op dezelfde plek maar wel binnen ons gezichtsveld en dat is ook al een prettig idee. In al de jaren dat wij in Scandinavië vrij kamperen hebben we nog nooit serieus ergens last van gehad, behalve van jeugd die het leuk vindt hard langs te komen rijden en het liefst ook nog even flink wat extra gas geeft. Dat zien ze blijkbaar als vermaak.

    Wat het wandelen betreft, dit was de eerste keer dat er tijdens een wandeling iets gebeurde. Zolang je je goed voorbereidt en de nodige spullen bij je hebt, ga je met een geruster gevoel op pad.

    Hartelijke groet!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zolang het maar droog is en inderdaad redelijk helder, mag je al heel erg tevreden zijn, Hans. Na in andere jaren hier veel regen en mist meegemaakt te hebben, was dit al een enorme verbetering voor ons. We zagen nu dingen die we onderweg nog nooit gezien hadden, zoals bijv. de gletsjer.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hè bah, dat je uitgegleden bent! Niet leuk, maar het is gelukkig nog enigszins goed afgelopen. Ik wens je beterschap (en een beetje snel ook). Dat allerlei scenario's door je hoofd laten gaan, herken ik wel. ;-)

    En over Hadangervidda: indrukwekkend. Wat mooi, wat verstild, wat een ruimte, wat een sfeer! Prachtig!

    Sterkte en nog fijne dagen daar in het hoge noorden!

    Groetjes, Marjon.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dank je, Marjon. Op nog wat stramme spieren na gaat het wel weer goed. Ik heb gewoon geluk gehad.

    Ja, de Hardangervidda is een fantastisch gebied. We willen er, als het even kan, beslist nog eens een keer wandelen, maar dan zonder valpartij.

    Inmiddels zijn we weer thuis. Wel wennen, hoor!

    Gr!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Oh dat kan ik me voorstellen! In ieder geval: welkom thuis!

    BeantwoordenVerwijderen