dinsdag 4 februari 2014

Een onverwachte ontdekking

Soms heb je van die dagen die worden opgefleurd door een grappige, kleine gebeurtenis die je aan het glimlachen maakt. Gisteren was zo’n dag. Ik zat met man en dochter ergens een cappuccino te drinken en deed een leuke ontdekking. Omdat het niveau van de schuimlaag in mijn koffiekopje inmiddels was gedaald, zag ik plotseling aan de binnenkant van het kopje iets staan wat veel weg had van letters. Een tikkeltje nieuwsgierig veegde ik een restantje schuim weg en daar verscheen het woord Scandinaviërs. Ja, toen was mijn nieuwsgierigheid natuurlijk helemaal gewekt. De rest van het schuim werd ook weggeveegd tot er een complete zin tevoorschijn kwam: Scandinaviërs drinken de meeste koffie ter wereld. 
“Kijk nou eens,” zei ik tegen mijn man en dochter en liet hen zien wat er binnen in het kopje stond, wat resulteerde in het wegvegen van de schuim in hun eigen koffiekopje. Maar bij hen stond er een andere, niet op Scandinavië afgestemde koffiewetenswaardigheid in de binnenkant van hun kopje te lezen.


Er zullen vast wel meer eetgelegenheden bestaan die dit soort kopjes gebruiken, maar ik had het nog nooit eerder gezien. Ik was er zo gecharmeerd van dat ik eigenlijk wel zo’n kopje wilde hebben. We besloten te vragen of we er een konden kopen. Na tekst en uitleg over wat Scandinavië voor ons betekent en dat ik over Scandinavië schrijf en daarbij een visitekaartje tevoorschijn had gehaald, mocht ik zowaar een afgewassen exemplaar van het kopje mee naar huis nemen. Het kopje prijkt nu op een kastje bij ons in de keuken.


Ja, ik ben een Scandinaviëfreak, dat geef ik toe. Alles wat ermee te maken heeft trekt mijn aandacht en dingen zoals in eigen land tegen een toepasselijk koffiekopje aan lopen, vind ik net zo geweldig als een souvenir uit een van de Scandinavische landen zelf. 
Maar drinken Scandinaviërs inderdaad de meeste koffie ter wereld? Onderzoeken tonen aan dat het waar is. Onze ervaring is dat we daar zelfs op niet echt voor de hand liggende plaatsen nog wel eens koffiekannen tegenkomen waaruit je tegen een geringe vergoeding koffie mag schenken. Het doet gastvrij aan, vinden wij. Als je geluk hebt staat er nog een bord heerlijk geurende, zojuist gebakken wafels naast waar je natuurlijk geen weerstand aan kunt bieden en ook een paar cent voor betaalt. Voor je het weet loop je rond met een kop koffie in je ene hand en een wafel in je andere hand. Koffie en wafels, het hoort erbij, in ieder geval bij Noorwegen.
 
Links een tent met koffie en wafels bij het eeuwenoude Tveitetunet
in het Setesdal.
 

4 opmerkingen:

  1. Prachtig is het, wanneer zoiets gebeurt. Toeval of niet ? Ik denk dat het geen toeval is :-)Zo kochten we een aantal jaren terug een tweede huisje in IJzendijke, Zeeuws-Vlaanderen en vond een paar maanden later in een kringloopwinkel een mooie houten kist met de opdruk: ce bon café de ysendycke. Toeval of niet ? Jij mag het zeggen !

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat is inderdaad bijzonder, Mieke, dat je plotseling zo'n kist vindt.
    In mijn geval kwam de serveerster met drie koppen cappuccino aan en zette als eerste dit kopje bij mij neer zonder dat je de tekst aan de binnenkant van het kopje kon zien. Al gaat het om iets kleins, ik vind het toch altijd iets hebben wanneer je op die manier iets tegenkomt. Ja, soms vraag je je wel eens af of het toeval is...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik kom hier opeens terecht via jouw Thee-blog (die ik verder nog moet lezen). Wat een bijzondere gebeurtenis dit! Alsof dat zo moest zijn. Ik heb nog nooit zo'n kopje gezien. Lief dat je het (afgewassen) mocht meenemen! En nu ga ik terug naar de thee!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik zie elke dag het kopje in onze keuken staan en terwijl ik de Thee-blog schreef dacht ik er ineens aan dat ik deze post over het koffiekopje geschreven had. Dus de link was zo gelegd :-)
    Ja, het was erg leuk dat ik een exemplaar mee mocht nemen.

    BeantwoordenVerwijderen